Bekijk het overzicht

Philippe Gilbert: renner met een missie

31 March 2018

Drie legendarische renners wonnen in hun carrière alle vijf de monumenten en niet toevallig hebben ze allen de Belgische nationaliteit: Rik Van Looy, Eddy Merckx en Roger De Vlaeminck. Als het van Philippe Gilbert afhangt, mogen we zijn naam straks toevoegen aan dat elitekransje van Belgische wielergrootheden. De renner van Quick-Step Floors, die vorig jaar op indrukwekkende wijze de Ronde van Vlaanderen op zijn palmares bijschreef, zegevierde eerder al in Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije. En dus heeft de 35-jarige Waal van Milaan-Sanremo en Parijs-Roubaix zijn hoofddoel gemaakt. Al zou Phil een tweede opeenvolgende zege in “Vlaanderens Mooiste” natuurlijk ook niet afslaan.

Wij herinneren ons een filmpje van 11 december 2017, waarin je toen al met Laurens De Plus in de auto de finale van Omloop Het Nieuwsblad ging verkennen, een teken dat het je dit voorjaar absoluut menens was. Intussen hebben we al een aantal koersen achter de rug. Je werd vijfde in de Omloop, tweede in de GP Samyn en 36e in de Strade Bianche. Hoe tevreden ben je zelf over je huidige vorm?

"Ik heb een aantal keer dit voorjaar te kampen gehad met ziekte, wat mijn voorbereiding grondig heeft verstoord. Op dit moment rijd ik een beetje gefrustreerd rond door de achterstand die ik heb opgelopen, maar ik heb vernomen dat vele renners door de barre weersomstandigheden in Europa hebben moeten afrekenen met verkoudheden en allerlei kwaaltjes. Ik blijf er echter rustig onder. Het enige wat ik kan doen, is blijven werken en hopen dat ik de goede vorm snel te pakken krijg."

De ploeg waarmee jullie aan de start van de Omloop verschenen, was ronduit indrukwekkend. Stuk voor stuk renners die zouden meekunnen tot diep in de finale en die ook in de Ronde wel eens potten zouden kunnen breken. Toch was er nadien een puntje van kritiek bij de journalisten: “Quick-Step zit met te veel kopmannen en te weinig renners die in een dienende rol kunnen rijden”. Ben je het daarmee eens?

"Het probleem is dat we één van de beste ploegen ter wereld hebben en dat we door fans en journalisten met een vergrootglas worden bekeken. Als we dan niet winnen, wordt daar meteen veel over gezegd en geschreven. We mogen niet vergeten dat ook andere ploegen hun sterkste renners naar voren schuiven en dat er veel concurrentie is. Kijk maar hoe sterk Astana voor de dag kwam in de Omloop. Met z’n drieën voorin en dan de klus klaren: dat was een knap staaltje teamwerk. Bij ons was het allemaal wat minder, dat klopt. Maar vorig jaar verliep onze Omloop nog slechter en kijk dan naar de resultaten nadien. Ik maak me allerminst zorgen."

Laten we even terugblikken op je fenomenale zege van vorig jaar in de Ronde. Je reed meer dan 50 km helemaal alleen voorop. Heb je kunnen genieten van de sfeer en de tienduizenden fans langs de kant van de weg?

"Het was echt een dag om nooit meer te vergeten. Ongelooflijk! (ogen van Gilbert fonkelen van geluk) Ik wil graag nog eens al die fans bedanken die me daar hebben aangemoedigd, en weet je wat? Ik mocht rondrijden in die tricolore kampioenentrui en ben nog nooit meer fier geweest om Belg te zijn. Walen en Vlamingen stonden samen als één man achter mij. Voor mij een prachtig voorbeeld van één samenhorige natie."

Denk je zelf dat het trio Sagan, Van Avermaet en Vanmarcke je nog had bijgehaald zonder die val op de Oude Kwaremont?

( licht geïrriteerd) " ’t Is een vraag die me al vaak is gesteld en dit omdat de Ronde van vorig jaar natuurlijk nog vers in het geheugen ligt. In de sport geldt enkel de eerste plaats en ik denk niet dat men zich binnen vijf jaar nog herinnert wie er tweede was. Ik wil dat mensen onthouden dat Philippe Gilbert de winnaar was van de Ronde in 2017 en niet de 'wat als er dit of dat gebeurd zou zijn'."

Wanneer had jij het gevoel dat de zege definitief binnen was?

"Na de Paterberg gingen er nog heel wat seconden af van mijn voorsprong. Ik was ook niet altijd op de hoogte over hoeveel de voorsprong juist bedroeg. Ik moest dus echt wel geconcentreerd blijven tot de laatste kilometer. Toen wist ik dat de zege me niet meer kon ontglippen en heb ik ten volle kunnen genieten van dat unieke moment."

Niet alleen je overwinning is er eentje voor de annalen, ook de foto’s van je viering, te voet en met de fiets in de lucht, zullen nog heel lang gedeeld worden. Was dat een ingeving van het moment?

"Het is eigenlijk iets waar ik al een lange tijd mee in mijn hoofd zat. Ik wilde deze viering houden voor een grote koers, maar te vaak kwam het aan op een sprint of was het een overwinning met een voorsprong van een handvol seconden. Hier had ik alle tijd om af te stappen en die fiets in de lucht te steken. Dat het prachtige plaatjes heeft opgeleverd, is mooi meegenomen voor het nageslacht." ( lacht)

Op voorhand werd geopperd dat de Muur te ver van de aankomst zou liggen om bepalend te zijn, maar jullie zetten met Quick-Step Floors wel mooi iedereen te kijk door op de Muur door te trekken en enkele grote namen daar te verrassen. Was dat een bepalend moment in de koers?

"De Muur van Geraardsbergen blijft een mythische helling, in eender welke wedstrijd hij is opgenomen. Of hij nu in volle finale ligt, of op 90 km van de meet, er gebeurt altijd wel iets. Dit parcours tussen Antwerpen en Oudenaarde geeft renners de kans om eender waar een beslissende aanval te plaatsen. Dat maakt de Ronde ook zo onvoorspelbaar. Onze strategie heeft vorig jaar hoe dan ook uitstekend gewerkt."

De Ronde van Vlaanderen vorig jaar was de eerste met start in de stad Antwerpen. Wij hebben alvast enorm genoten van die startpresentatie, met de ‘viking clap’ voor je intussen voormalige ploeggenoot Tom Boonen. Kunnen renners genieten van zulke momenten of ben je op dat moment toch vooral gefocust op de wedstrijd die eraan komt?

"Ik moet eerlijk toegeven: het was de allereerste keer dat ik op de Grote Markt van Antwerpen kwam en ik vond het een prachtige omgeving voor de start van een koers met zulke allure. ( lacht) Maar veel hangt af van het weer. Vorig jaar was de zon van de partij, iedereen was ontspannen en liep gelukkig rond. Wanneer het regent is die sfeer heel anders, veel troostelozer ook. Dan is het ook voor een renner minder genieten."

Je hebt al enkele keren aangegeven dat je aast op een zege in elk van de vijf grote monumenten. Op dit moment zit je aan drie stuks en heb je jouw zinnen gezet op Milaan-Sanremo en Parijs-Roubaix. Betekent dat, dat je tijdens de Ronde iets spaarzamer zult omgaan met je inspanningen met het oog op de week nadien?

"Als ik kan meedingen naar de zege in de Ronde wil dat zeggen dat de vorm voor Parijs-Roubaix goed zit. Dat is voor mij het belangrijkste. Maar als ik een kans krijg om mee te glippen in de goeie ontsnapping, ga ik die zeker niet laten liggen." (lacht)

Als je dit jaar een tweede opeenvolgende zege zou pakken in de Ronde, dan is dat helaas zonder kussen van de bloemenmeisjes. Vind je dat een jammere zaak of past het in de tijdsgeest waarin we leven?

"Ik vind het toch wel jammer. Voor mij is het deel van de traditie die met koers gepaard gaat. Ik heb gelezen dat de meerderheid van de podiumhostessen ook ontgoocheld zou zijn als ze deze trend gaan doortrekken. Zij vinden het leuk werk en ze zien het als een mooie kans om zich via de media-aandacht te verzekeren van een mooie job na hun carrière als podiumdame."

Misschien kunnen we iets anders voor je meebrengen in plaats van bloemen. Voor Peter Sagan mochten dat Gummi Bears (de snoepjes) zijn. En voor jou?

"Dat is me eerlijk gezegd allemaal gelijk. Een tweede opeenvolgende zege zou al mooi genoeg zijn." (lacht)

Enorm bedankt Philippe en veel succes in je zoektocht naar glorie in de Ronde en in de andere monumenten!

  • Photonews © Photonews